Leestijd: ± 9 minuten · Laatst bijgewerkt: juli 2026

Een kabelgoot is een langwerpig, meestal rechthoekig profiel met een afneembaar deksel dat u op de muur, plint of plafond bevestigt om losse kabels netjes en beschermd weg te werken. U klikt het deksel open, legt uw kabels erin en klikt het weer dicht. Zo verdwijnt een kluwen snoeren in één strakke lijn.

Kent u dat: een nieuwe televisie aan de muur, maar daaronder een wirwar van zwarte snoeren die er recht uit bungelt? Een kabelgoot is daarvoor dé oplossing, en het mooie is dat u er niet voor hoeft te hakken of frezen. In vaktaal en in webshops heet dit ook wel een kabelkanaal of kabelkoker. En let op één veelgemaakte verwarring: een kabelgoot is iets anders dan een installatiebuis. Een buis is rond, verdwijnt ín de muur en u trekt er losse draad doorheen; een kabelgoot is rechthoekig, zit bóvenop de muur en er gaan complete kabels in. In vrijwel elk Nederlands huis of kantoor komt u kabelgoten tegen, van achter de tv tot langs een bureau.

Wat is een kabelgoot?

Een kabelgoot is een opbouwprofiel met een afneembaar deksel waarin u complete kabels bundelt en beschermt. Hij bestaat uit twee delen: een basisprofiel dat u tegen de muur vastzet, en een deksel dat u er na het inleggen van de kabels overheen klikt. Alles wat er los langs de muur zou hangen, verdwijnt zo in een nette koker.

De naam zegt precies wat het doet: het is een "goot" waar u kabels in legt, net zoals een dakgoot water geleidt. Het grote verschil met een buis is dat u een kabelgoot open en dicht kunt maken. U hoeft dus geen draad door een smalle opening te trekken; u legt de kabel er gewoon bovenop in en sluit het deksel.

Wat een kabelgoot níet is, is minstens zo belangrijk. Hij is geen vervanging voor een buis in de muur waar de vaste huisbedrading doorheen loopt. Een kabelgoot werkt bestaande, complete kabels en snoeren weg aan de buitenkant; hij is meestal niet bedoeld om er losse installatiedraad in te leggen zoals bij een vaste installatie.

Waar dient een kabelgoot voor?

Een kabelgoot heeft drie hoofdtaken: hij werkt kabels netjes weg, hij beschermt ze, en hij maakt uw ruimte veiliger. Het zichtbare resultaat is een strakke muur zonder losse slierten, maar de winst zit ook in wat u níet meer ziet.

De grootste reden voor de meeste mensen is het uiterlijk. Snoeren van een televisie, monitor of wandlamp die recht naar beneden hangen, ogen rommelig. Een kabelgoot vangt ze op in één rechte lijn, en omdat een PVC-goot meestal overschilderbaar is, kunt u hem in de kleur van de muur wegwerken.

Daarnaast beschermt de goot de kabels tegen beschadiging, en beschermt hij ú tegen struikelen. Een kabel over de vloer of losjes langs een plint is een valgevaar en slijt sneller. In de goot ligt hij uit de weg en uit het zicht. Juist omdat een kabelgoot op de muur wordt geplakt of geschroefd, is dit een oplossing zonder hak- of breekwerk. Dat maakt hem populair in huurwoningen, waar u de muur niet mag openbreken.

Kabelgoot, kabelkoker, kabelkanaal of installatiebuis: het verschil

Deze begrippen worden vaak door elkaar gehaald, maar er is één verschil dat er echt toe doet: een kabelgoot, kabelkoker en kabelkanaal zijn in de praktijk hetzelfde opbouwproduct, terwijl een installatiebuis iets heel anders is. De eerste drie zijn rechthoekige profielen met een deksel die u bóvenop de muur legt. Een buis is rond, verdwijnt ín de muur en u trekt er losse draad doorheen.

Online worden kabelgoot en installatiebuis soms op één hoop gegooid, alsof het inwisselbaar is. Dat klopt niet. Een installatiebuis is een gesloten, rond kanaal dat weggewerkt zit in wand, vloer of beton, en dat dient om losse installatiedraad in te trekken en later te vervangen. Een kabelgoot is opbouw: hij zit zichtbaar op de muur en u legt er complete kabels in die u zo weer kunt weghalen. De buigzame variant van een buis, de flexibele buis, buigt makkelijk om bochten, maar blijft een buis waar draad doorheen gaat.

Er bestaat ook nog een industriële "kabelgoot", en dat is verwarrend. In bedrijfshallen en technische ruimtes bedoelt men daarmee een open metalen bak of ladder (kabelladder of draadgoot) waarin dikke kabelbundels over lange afstanden lopen. Dat is een ander product voor de professional. In dit artikel gaat het om de opbouw-kabelgoot voor thuis en op kantoor.

Welke maten en materialen heeft een kabelgoot?

De maat van een kabelgoot geeft u aan in breedte × hoogte in millimeters, en hoe meer of hoe dikkere kabels u wilt wegwerken, hoe groter de goot moet zijn. Voor tv- en internetkabels thuis is 25×16 mm de standaardmaat; twijfelt u, kies dan 40×25 mm zodat er ruimte overblijft voor een kabel erbij. Gangbare maten lopen van 15×10 mm voor een enkel snoertje tot 100×60 mm voor een flinke bundel op kantoor.

Een handige vuistregel die installateurs gebruiken: meet de dikte van uw hele kabelbundel en tel er ongeveer 20% bij op. Kies liever een maat waar nog ruimte overblijft dan een goot waar alles maar net in past. Dat werkt prettiger en u kunt later makkelijker uitbreiden. De maatopgave op de verpakking is altijd leidend; de afmeting is een productwaarde, geen natuurwet.

Naast de maat kiest u het materiaal. De meeste kabelgoten voor thuis zijn van hard PVC (kunststof): licht, goedkoop, overschilderbaar en makkelijk op maat te zagen. Voor plekken waar de goot in het zicht ligt, tegen een stootje moet kunnen of aan het plafond hangt, is aluminium een sterkere keuze; die goten worden vrijwel altijd geschroefd.

Zelfklevend of schroeven: hoe bevestigt u een kabelgoot?

Een kabelgoot bevestigt u op twee manieren: met een zelfklevende plakstrip of met schroeven. Welke u kiest, hangt af van het gewicht van de goot, de ondergrond en of u gaatjes in de muur wilt. Zelfklevend is het snelst en makkelijkst; schroeven is het stevigst en duurzaamst.

Een zelfklevende kabelgoot heeft aan de achterkant een strook dubbelzijdig plakband (vaak van 3M). U zaagt de goot op maat, trekt de folie eraf, drukt hem stevig aan en klaar. Geen boren, geen gruis, en geen gaten in de muur. Juist dat maakt de zelfklevende variant ideaal voor een huurwoning: u laat geen schade achter. Let wel op een gladde, schone en droge ondergrond, want op behang, stof of net geverfde muren laat plakband eerder los.

Bij zwaardere goten kiest u beter voor schroeven. Vuistregel uit de praktijk: weegt de goot meer dan ongeveer 200 gram per meter, of gaat het om een aluminium goot, dan is schroeven de veilige keuze. Ook aan een plafond of over een vloer verdient schroeven de voorkeur, omdat plakband daar op den duur kan bezwijken onder het gewicht.

Welke kabels mogen samen in een kabelgoot?

Niet alles mag zomaar bij elkaar in één kabelgoot. De belangrijkste regel: houd sterkstroom (uw gewone 230 V-kabels) en zwakstroom (data- en netwerkkabels zoals UTP) uit elkaar. Liggen ze te dicht op elkaar, dan kan de stroomkabel storing veroorzaken op uw internet- of tv-signaal, en het is ook uit veiligheidsoogpunt niet gewenst.

In de praktijk houdt u die twee soorten daarom op afstand van elkaar of gebruikt u een bredere goot met een scheidingsschot: een tussenwandje dat de voedingskabels en de datakabels in aparte vakken houdt. Fabrikanten als Legrand en Hager leveren goten mét scheidingsschot juist hiervoor.

Nog iets belangrijks, dat online vaak onderbelicht blijft. Een opbouw-kabelgoot is bedoeld voor complete, af-fabriek ommantelde kabels en snoeren. U legt er daarom bij voorkeur geen losse installatiedraad in, zoals u die wel door een buis in de muur zou trekken. Wilt u een echt nieuw vast punt, bijvoorbeeld een extra stopcontact, dan is dat meer dan een kabel in een goot leggen. Dan komt er een kabel vanuit de groepenkast aan te pas, en soms is een extra groep nodig. Meer daarover leest u bij groepenkast uitbreiden. De algemene eisen voor dit soort werk staan in de norm NEN 1010.

Varianten van een kabelgoot

Een kabelgoot bestaat in verschillende soorten, elk voor een eigen plek en klus. Klap hieronder open wat voor u van belang is.

Veelvoorkomende problemen met een kabelgoot

Aan een kabelgoot zelf gaat zelden iets "kapot", maar bij het kiezen en monteren loopt het geregeld mis. Hieronder de situaties die wij het vaakst tegenkomen.

Zelf doen of een elektricien inschakelen?

Een kabelgoot ophangen en er bestaande snoeren in leggen is prima zelf te doen; een nieuwe vaste aansluiting maken is dat niet. Het verschil zit hem in wat er in de goot komt. Legt u er alleen kant-en-klare kabels en stekkersnoeren in, dan is het een eenvoudige klus met een zaagje en wat plakband of schroeven.

Wordt het meer dan dat, dan verandert het verhaal. Wilt u bijvoorbeeld een extra stopcontact in plaats van een verlengsnoer in de goot, dan komt er vaste bedrading en werk in de meterkast bij kijken. Zie daarvoor stopcontact aansluiten. Een fout op die plek is niet zomaar "een lampje dat het niet doet", maar een risico op kortsluiting, brand of een schok.

Twijfelt u of uw kabels en aansluitingen veilig zijn weggewerkt, of wilt u een nieuwe voorziening laten aanleggen? Dan laat u dat over aan een erkende elektricien. Wij kunnen met een installatiecheck vaststellen of alles veilig en volgens de norm zit.

Veelgestelde vragen