Kamrail

Afmetingen en normen

Vraag een installateur naar de maat van een kamrail, en negen van de tien keer hoort u "35 mm". Dat getal bestaat echt, maar het slaat op iets anders dan de meeste mensen denken: 35 mm is de breedte van de standaard DIN-rail, de montagerail waarop alle componenten vastklikken. Het zegt dus niets over de maat waarmee een component elektrisch wordt aangesloten. Die laatste heet de steekmaat (of hartafstand): de afstand tussen de pinnen of vorken waarmee een component elektrisch én mechanisch wordt vastgeklikt.

Twijfelt u hoeveel modules er nog in uw groepenkast passen? Bereken het aantal modules in uw kast.

Naast de steekmaat spelen nog twee dingen mee: de koperdoorsnede en de nominale stroom, de stroom die de kam continu mag voeren zonder te warm te worden. In de praktijk ziet u vooral twee uitvoeringen: veel toegepaste kamrails van 10 mm² koper zijn volgens de fabrikant geschikt voor maximaal 63 A (de standaard in vrijwel elke woning), en zwaardere uitvoeringen van 16 mm² koper vaak voor maximaal 80 A, voor grotere of industriële verdelingen. Belangrijk: dat zijn productwaarden van de kamrail, geen algemene regel voor koper. Een losse draad, een kabel, een massieve rail en een kamrail met dezelfde doorsnede kunnen door hun bouw, koeling en montage een heel andere toelaatbare stroom hebben. De uiteindelijke belastbaarheid hangt dus af van het exacte fabricaat en type, de voedingswijze (voeding in het midden vraagt extra aandacht), de eindkappen en de aangesloten componenten, dus houd altijd de instructies van de fabrikant aan. Wilt u meer verdelen dan een kamrail aankan, dan komt u uit bij een zwaarder verzamelrail- of busbarsysteem. Kies daarom niet alleen op steekmaat: controleer ook of de doorsnede en nominale stroom van de kam passen bij de groep die u erachter hangt.

Materiaal en uitvoering

Hier moet u twee materialen uit elkaar houden. De aansluitkam is van koper: dat geleidt de stroom het best en blijft ook bij warmte betrouwbaar. De montagerail eronder is meestal verzinkt staal, en dat is voor een droge groepenkast binnenshuis prima. Hangt de kast ergens waar het vaker vochtig is (denk aan een buitenkast, een stal of een schuur), dan tast vocht verzinkt staal op termijn aan. Kies in die gevallen liever een montagerail van RVS of aluminium, die simpelweg langer meegaat.

Kamrail monteren: stappen en aandachtspunten

Kamrail monteren is in de basis navolgbaar werk, maar zoals altijd zit de duivel in de details:

1. Meet hoe lang de rail moet zijn en zaag hem op maat. Vijl de scherpe randjes van de zaagsnede weg. Hebt u de rail korter gezaagd? Sluit het open uiteinde dan af met een officieel eindkapje, zodat u de koperen delen niet per ongeluk kunt aanraken. Dat is ook zo afgesproken in de NEN 1010 (bepaling 416.2.1).
2. Zet de rail recht en waterpas (mooi horizontaal) vast op de achterplaat van de kast. Gebruik genoeg schroefpunten, anders zakt de rail door als er zware onderdelen op komen.
3. Klik de onderdelen er één voor één op, van links naar rechts, in de volgorde van het schema.
4. Houd links en rechts wat ruimte vrij: voor de draden, en voor als er later nog een groep bij moet.
5. Controleer of alles stevig vastzit en niet kan verschuiven.
6. Blijft er een pennetje over dat u niet gebruikt (bijvoorbeeld een lege plek voor later)? Dek dat af, zodat niemand per ongeluk een deel onder spanning kan aanraken. Let op: dit is iets anders dan het eindkapje uit stap 1. Een eindkapje sluit het uiteinde van de rail af, terwijl een afschermkapje of blindstrook een open plek in de afdekplaat dicht. Het gaat er niet om dat elke lege positie per se een kapje krijgt, maar dat de kast als geheel aanraakveilig blijft: elke opening waardoor u anders een deel onder spanning zou kunnen raken, moet netjes worden afgesloten, doorgaans minimaal IP2X (NEN 1010, bepaling 416.2.1). Gebruik daarvoor de blindstroken die de fabrikant voor de kast voorschrijft, geen tape, karton of zelfgemaakte plaatjes.

Veelgemaakte fouten

In de praktijk zien we vooral deze missers terugkomen, zowel bij doe-het-zelvers als bij haastige installateurs:

• Rail niet waterpas of scheef gemonteerd, waardoor componenten niet goed vastklikken.
• Te weinig bevestigingspunten, waardoor de rail onder gewicht van zware componenten doorbuigt.
• Verkeerde railmaat besteld voor bestaande componenten, met name bij renovatie van oudere verdeelkasten.
• Onvoldoende ruimte gereserveerd voor toekomstige uitbreiding van de groepenkast.
• Losse, ongebruikte pennen zonder afschermkap laten zitten na het verwijderen van een component of bij een gereserveerde positie.

Veelgestelde vragen